Pazar, Haziran 11, 2006

Bir haftadır yeni birşeyler yazamadım :) kusura bakmayın...

Yolların yürüyerek bitmeyeceği gerçek olsada ulaşmak için adımlara ihtiyacımız olduğu da b ir gerçek herhalde. Tıpkı saatlerce konuşmaların nihayetinde bir sonuca varamasak ta yine de kelimelere ihtiyacımızın olması gibi yalnız gecelerin ayışığında özlem duyulan saatlerin hep birileriyle yaşanmış olması gerçeği.

Korkuların sessiz bir düşmandan çok bir sırdaş olduğu varsayımını düşledim hep. İçime attığım nice sırların bende yarattığı devlerdi onlar ve kaçmaya çalışmak boşunaydı. Gözlerimi kapattığımda yok olabilirlerdi belki... belki de beni de alıp karanlık korkulara haps olup kaybolurduk varlıkla yokluğun hiç olmadığı bir evrene.

Şimdi saatlerden daha çok anlamlı zaman. Çünkü bir günün bile artık geçmişteki yeri sayısız denemelerin ardından silinmiyor hafızalardan. Yaşamanın ağırlığıyla yorgun ve umuda dair her tür izden uzak yaşlanmakta giderek ağırlaşan kadranın yorgun imgeleri.

Gece oluyor ardından sanki hiç yaşanmamışçasına bir gün önce hayatta; gün doğuyor yinede ve ardında bırakıyor yaşamımın en güzel günlerini koşup geriye yakalayamıyayım diye belki de; hep benden hızlı koşuyor zaman.

Neyi sevdiğimin farkında değilim belki de geleceğin bilinmeyen parlaklığını mı? Geçmişin görkem dolu ışıltısını mı. Sana bırakıyorm kendimi hayat al beni ve canının istediği gibi savur bir oradan bir oraya. Acıt canımı okşa yaralarımı. Bazen ağlayıp yakarsamda yinede yaşamaya devam edeceğim.

16 Comments:

Blogger Gamzeli said...

Bir haftadır yazamadınız ama yazdığınız zamanda tam yazıyorsunuz...Şimdi bu biz blogger için 1 ay yeter..Güzel ve anlamlı yazmışsınız...

Blogger Bulsara said...

teşekkür ederim ama bu sefer 1 ay ara vermem herhalde :))

Blogger Gamzeli said...

vermeyin zaten o lafın gelişi idi :)

Blogger OzgeBozkurt said...

Evet ya! aaa bana benzedi herkes. Nedir bu tembellik,üstümüzde :( Bu arada yazı yine çok güzel ;)

Blogger Bulsara said...

Yaz geldi böyle oldu herhalde :)) herkes biyerlere kaçmakta buldu çareyi ordada herkesten ve herşeyden uzak olmayı tercih ediyorlar galiba :))

Blogger misteRio said...

bense tam tersi şu sıralar.. zamanı durdurmak, korktuğum sonuçlardan kaçabilmek için saklanmak istiyorum.. yeniden güçlenmek, yaralara tuz bazsa da zamana kalıyor.. asıl bu çelişki can yakıyor.. sıkı sarıl bu duruma.. ;)

Blogger Gamzeli said...

bu bize bir ay yetecek galiba...

Blogger Bulsara said...

imaj değişmiş ama felsefe aynı :))

yok bir ay sürmez herhalde ama napalım kimse yorum yapmıyo nasıl her gün yazayım ki?

Blogger vintage biscuit said...

HERKES AYNI ANDA KAYBOLMASIN :)

Blogger misteRio said...

bende zaten spor olsun diye yazdım o kadar şeyi :(

Blogger Bulsara said...

ne oldu??? :(

Blogger Gamzeli said...

nasıl yani?

Blogger Bulsara said...

misterio ya sormuştum ben :))

Blogger debra said...

Mühim olan ara verilse bile geri dönüp, blog olayının elinden tutmak. Ne de olsa okurlar var ve bu yazmayı zorunlu kılıyor. Oysa hobi olsun diye başlamıştık ilkin...

Blogger Bulsara said...

Hobi olarak başlanan işlerin zamanla diğer insanlarla paylaşılabilir ve beklenir olması çok hoş bir şey genelde hobilerin yalnız ve boş zaman değerlendirmek için olduğu düşünülünce bu dahada güzel bir etkinlik gibi görünüyor.

Yaşasın Blog :))

Blogger misteRio said...

kimse yorum yapmıyo demişsiiin ona dedim spor olsun diye mi yazdımki diye :/ küstüm. :P neyse o hava gidip, yaşasın blog kıvamına gelinmiş, sorun yok sanırım? :)

Yorum Gönder

<< Home