Salı, Ağustos 01, 2006

karanlıkta gölgeler yol alıyorlar
peşi sıra hiç bir iz bırakmadan.
sonra sen geliyorsun
yada ben gidiyorum

neden bilinmez ama...
zaman geçiyor
karanlık arka sokaklarda.
bir kaldırım taşından dinliyorum
sabahın olacağını
ve hala hayatta olacağımı

ölümden uzak
bir gece daha
oysa
ne kadar da alışkanlıkla
bağlanmıştım karanlığa

geç kalmışlığın verdiği bir telaş yok henüz
adımlarım seyrek
ve düşünceli bir halde ilerliyorum

dünden kalma bir anda takılı kalmış
hep aynı adımları atıyor gibiyim
gittikçe bitmiyor yollar.

Herhangi bir sebep yok
düşlerimden arda kalanları
yaşayabilecek bir zaman dilimini
terk etmek için

Sonsuz değil hala
dudaklarımda son bulan
sözcüklerin
kalbinde yarattığı ürpertiler

Yalnız başına
bir soru gibi
elinde kalan
geceler

ve
cevap ben değilim.

6 Comments:

Blogger Bulsara said...

Arka plan müziğinide değiştireyim istedim bu şarkıyı çok severim ilk çıktığı günlerde vrulmuştum :) sesimi aaron neville in sesine benzetebilmek için saatler günler boyunca nasıl bu şarkıyı söylediğimi hatırladıkça hala gülümserim kendime :))

Blogger ZEHRA said...

arka plandaki müziği gerçekten çok beyendim:) dinlerken dinlendiriyor insanı..
cevap kim peki? ;)

günaydın:)

Blogger Gamzeli said...

gerçekten hoş bir şarkı bende beğendim... Sizin sesiniz de güzel bence benzeyebilir :)

Blogger Bulsara said...

Zehra : cevabın ben olmadığını biliyorum yetmez mi?

Gamze : Teşekkür ederim :)

Blogger kayhan said...

şiirde güzel şarkı da güel:)

''geceler'' insanın yalnız basına kaldığı tek an
sevdiği ile hayallerde bulustuğu tek kavram.

Blogger Bulsara said...

hoşgeldin kayhan. gece ve şiir ayrılmaz bir ikili hayallerdeki sevgili sanki.

Yorum Gönder

<< Home